Home

Veni, vidi, vici

11 kilo. Een mooi getal om op af te kloppen, niet? Volgende week omstreeks deze tijd sta ik hand in hand met mijn verloofde voor een altaar en zeg ik de belangrijkste “ja” van mijn leven. En dan is Nico niet meer mijn verloofde, maar mijn man. Mijn mán. Mijn echtgenoot. En ik begon net te wennen aan verloofde. 🙂 11 kilo, dus. Op drie maanden. Eén kilo meer dan ik mezelf als streefdoel had opgesteld. Je kan dus wel zeggen dat ik heel, héél tevreden ben. Die kleedjes waar ik vijf jaar geleden gemakkelijk in paste, maar het laatste[…]

Trouwen met volle goesting én met een volle blaas

Minstens één keer per uur. Dat is hoeveel ik naar het toilet moet sinds het PronoKal-dieet. Van blaastraining gesproken! Nee, het punt dat ik hier eigenlijk wil maken, is dat een van de belangrijkste pijlers van het dieet water drinken is, minstens twee liter per dag. In het begin had ik het daar erg moeilijk mee, maar tegenwoordig zit ik al vlot aan een liter voor 12 uur ‘s middags. En dat is goed, natuurlijk, want water zorgt voor een gezondere huid en minder gifstoffen in het lichaam. Ook niet onbelangrijk: water stilt de honger! Al heb ik daar tegenwoordig[…]

Come to mama, la bella Italia!

Amai, nu ik zo mijn blogpost van vorige week herlees, zat ik toen toch eventjes diep! Laat het dus duidelijk zijn: diëten is niet voor doetjes :). En toch: niets loont zo hard als op de weegschaal gaan staan en daar al 10 kilo minder lezen dan voor je dieet. Dat is zo motiverend, echt. Ik begin nu stilletjes aan te beseffen dat deze uitdaging meer doet dan mij een slankere lijn geven: het geeft me ook zoveel doorzettingsvermogen en karakter. Ik weet nu al dat ik in de toekomst, als ik op mijn streefgewicht zit en rustig het dieet[…]

Volhouden, Britt, volhouden!

Ik vind mijn lijf niet meer leuk. Nu ja, niet op vlak van hoe ik er uitzie, want ik ben echt al wel een pak afgevallen met mijn dieet. Maar de werking ervan laat me een beetje in de steek de laatste tijd. Ik moet knokken voor elke gram die eraf gaat, precies, en zelfs de kleinste misstap vertaalt zich naar een hoger cijfer op de weegschaal. Gelukkig zie ik morgen nog eens mijn dokter, dan kunnen we samen uitpluizen hoe we mijn gewichtsverlies opnieuw kunnen kickstarten. De diëtiste van Pronokal raadde me alvast aan om wat minder B-groenten te[…]

Ik zit met de handen in het haar

Letterlijk. Steek ik het op, of laat ik het los vallen op mijn schouders? Maak ik het bovenaan wat vast zodat nog altijd krullen langs mijn gezicht vallen, of ga ik voor een strakke chignon of dot? De voorbije dagen heb ik op Pinterest niets anders gedaan dan trouwkapsels opgezocht. Maar al die vrouwen hebben voller, dikker haar dan ik, natuurlijk… Dan denk ik “amai, ja, dit is het!” en probeer ik het zelf even snel voor de spiegel en lijkt het alsof een vogel zijn nestje heeft gebouwd op mijn kruin. Op mijn trouwdag zelf laat ik alles natuurlijk[…]

Tijd om de bloemetjes buiten te zetten

Yes yes yes! Nico en ik zijn er afgelopen weekend eindelijk in geslaagd om onze fotograaf vast te leggen. Het is gelukkig iemand die we al lang kennen, anders slaag je er niet in om zo kort bij je bruiloft de derde beste festivalfotograaf ter wereld (!) vast te leggen. Niemand minder dan Philippe Wuyts gaat ervoor zorgen dat we prachtige foto’s hebben om zo vaak als we willen onze trouw te herbeleven. Voor mij is dat zelfs een van de belangrijkste dingen: via die foto’s houd je iets tastbaars over aan je trouw. Zo heb je niet alleen mooie[…]

Kip… Kabeljauw… Scampi…

Woorden die ik vroeger zo licht in de mond nam, maar die nu zooo zalig zijn om uit te spreken. Het leven in fase 2A is fijn. En die courgetti met scampi die Nico ging maken voor ons vijf jaar samen? Schot in de roos. Echt waar. Ik ervaar zelf ook hoeveel ik nu geniet van de smaak van mijn eten. En ondertussen blijf ik ook afvallen: zeven kilo ben ik sinds de start van mijn dieet al kwijt. Zeven kilo! Het zal je vast niet verbazen dat ik ook al wat calorieën verbrand heb met shoppen voor nieuwe outfits[…]

YES! Kabeljauw, come to mama!

Sinds enkele dagen zit ik ein-de-lijk in fase 2A. Ik kan echt niet beschrijven hoe fantastisch dat is. En ik ben ook zo trots op mezelf: een kleine vier weken is mijn dieet aan de gang en ik ben echt goed bezig. En nu word ik eindelijk beloond… Met vis! Ik ben zo gelukkig, niet normaal. Nico heeft nu zelf ook beslist om een ketosedieet te gaan volgen, en hij had al een lekker gerechtje uitgekozen om te maken voor ons 5 jaar samen binnenkort. En ik maar hopen dat ik zou kunnen mee-eten… Hij had courgettespaghetti met scampi en[…]

Minder diëten, meer di-ETEN!

IK. WIL. ETEN! Begrijp me niet verkeerd: ik ben blij met de kilo’s die ik al kwijt ben. Op dit moment staat de teller op -4,7 kilo, en dat is een zalig gevoel. Maar… Ik wil eten! Nu ja, echt eten. Ik zit al een dikke twee weken in fase 1, zoals ze dat bij PronoKal noemen: al mijn maaltijden zijn PronoKalmaaltijden, aangevuld met groentjes. Deze fase is de ketosefase: het proces waarbij je lichaam zijn eigen vetten afbreekt als onderdeel van het metabolisme. Klinkt moeilijk, maar komt er gewoon op neer dat je door minder of geen koolhydraten te[…]

Iemand zin om mij zijn lieve kindjes uit te lenen op mijn trouw?

Iemand zin om mij zijn lieve kindjes uit te lenen op mijn trouw? Wauw, vorige week is echt voorbijgevlogen! Ik moet eerlijk toegeven dat ik pas nu echt de trouwstress begin te voelen. De voorbije maanden leefde ik in een gelukzalige roes met een klein stemmetje in mijn hoofd dat maar bleef juichen ‘ik ga trouwen! Ik ga trouwen!’ Maar nu is het echt… IK GA TROUWEN. En ik ben eindelijk in de buurt aan het komen van een compromis met mijn mama en schoonmama over hun kleedjes. Maar als ze het dan nog niet goed vinden ben ik sterk[…]

‘Stressed’ is ‘desserts’ spelled backwards

Een blauwe jurk en ros haar, dat flatteert dus blijkbaar niet. Dat heeft mijn moeder mij héél duidelijk gemaakt, en mijn schoonmoeder ook, want toeval wil dat ze allebei dezelfde haarkleur hebben. Het is wel een klein probleem als twee van de belangrijkste mensen op je trouw geen blauw willen dragen en het thema van de trouw geïnspireerd is op het beroep van je verloofde: de politie. Daar moet ik dus nog iets op vinden… Jongens toch, ik zeg graag “I Do” tegen Nico, maar liever “I Don’t” tegen de stress die erbij komt! Gelukkig maken de complimentjes over onze[…]

“Wil jij mijn vrouwtje worden?”

Ik krijg nog altijd kippenvel als ik eraan denk! Marina Di Pisa, september 2016. We waren al vier stops ver in onze Italiaanse roadtrip en genoten van een cocktail aan een strandbar. De zon verdween rustig in de zee toen daar ineens dat doosje was. Het was donker, dus ik besefte niet meteen wat er gebeurde, maar uiteraard heb ik keiluid JA! gezegd. De champagnekurk vloog in de lucht en samen met de hele strandbar toastten we op onze verloving. Wat een moment! Nico, mijn ventje, nu ja, mijn verloofde (ik vind het nog altijd zo gek om te zeggen!)[…]
Cookiebeleid