Iemand zin om mij zijn lieve kindjes uit te lenen op mijn trouw?

Iemand zin om mij zijn lieve kindjes uit te lenen op mijn trouw?

Wauw, vorige week is echt voorbijgevlogen! Ik moet eerlijk toegeven dat ik pas nu echt de trouwstress begin te voelen. De voorbije maanden leefde ik in een gelukzalige roes met een klein stemmetje in mijn hoofd dat maar bleef juichen ‘ik ga trouwen! Ik ga trouwen!’ Maar nu is het echt… IK GA TROUWEN. En ik ben eindelijk in de buurt aan het komen van een compromis met mijn mama en schoonmama over hun kleedjes. Maar als ze het dan nog niet goed vinden ben ik sterk aan het overwegen om ze de dag zelf gewoon een kleed in de armen te drukken. My wedding, my rules.

Afgelopen woensdag ben ik ook nog eens mijn trouwkleed gaan passen… Wauw, ik voelde me zo mooi. Voorlopig laat ik jullie nog even niets zien, maar ik beloof dat ik een foto zal nemen tijdens de laatste dressfitting. Dan ben ik hopelijk ook op mijn droomgewicht! Ik ben helemaal verliefd en kan niet wachten om mijn ventje zijn mond te zien openvallen op onze trouwdag. Al was de vrouw die mijn jurk verstelt niet zo opgezet met mijn idee om vlak voor de bruiloft nog tien kilo af te vallen… Want zij moet nu blijven aanpassen natuurlijk! Maar goed, zoals ik al zei – my wedding, my rules.

 width=

Ik ben nu tien dagen bezig met mijn PronoKaldieet en laat ons zeggen dat het met ups en downs is. Al wegen de ups op dit moment zwaarder (of moet ik zeggen lichter?) door: 2,8 kilo ben ik al kwijt! Maar vooral, dat is al 26,5 cm minder verspreid over mijn volledige lijf. Collega’s en vrienden die dingen zeggen als “Zeg, Britt, ben je afgevallen?”, da’s natuurlijk ook geweldig leuk. Ik zie het vooral aan mijn gezicht. Ik was altijd een beetje een dikkop, maar nu dus niet meer!

“Al wegen de ups op dit moment zwaarder (of moet ik zeggen lichter?) door: 2,8 kilo ben ik al kwijt! Maar vooral, dat is al 26,5 cm minder verspreid over mijn volledige lijf.”

Het ziet er dus naar uit dat ik mijn doel voor de bruiloft wel haal, al is het niet altijd even gemakkelijk om te weerstaan aan de verleiding. Haha, ik klink al bijna als Jeffie uit Temptation! Voorlopig doe ik het wel beter dan iedereen op dat eiland: zelfs als Nico met een lading McDo op zijn schoot in de auto zit, blijf ik braaf bij mijn flesje water. Mijn hongergevoel begint stilletjes aan te verdwijnen, maar mijn energie eigenlijk ook wel een beetje… Zeker tijdens het sporten voel ik me zwakker dan anders en geraak ik sneller in ademnood. De dokter vertelde me wel dat ik rustiger moet gaan bewegen en moet oppassen met intensief sporten, maar ik vind het zo moeilijk om op een lager pitje te trainen dan anders. En na een sportsessie voel ik me echt helemaal KAPOT… Heb dan maar eens gebeld naar de diëtiste en gevraagd hoe ik dit kon oplossen. Van haar mag ik nu één extra maaltijd eten op dagen dat ik ga sporten. Hopelijk helpt dat wat met mijn energie, want ik wil nog altijd kunnen showen met mijn spieren op mijn trouw!

Wat mijn hond betreft… Ik denk dat ik dringend op zoek moet naar een paar schattige kindjes die in zijn plaats de ringen naar het altaar willen brengen. Ik zie het echt niet goedkomen op dit moment… Maar een schattig politiepakje, dat krijgt hij zeker!