Minder diëten, meer di-ETEN!

IK. WIL. ETEN! Begrijp me niet verkeerd: ik ben blij met de kilo’s die ik al kwijt ben. Op dit moment staat de teller op -4,7 kilo, en dat is een zalig gevoel. Maar… Ik wil eten! Nu ja, echt eten. Ik zit al een dikke twee weken in fase 1, zoals ze dat bij PronoKal noemen: al mijn maaltijden zijn PronoKalmaaltijden, aangevuld met groentjes. Deze fase is de ketosefase: het proces waarbij je lichaam zijn eigen vetten afbreekt als onderdeel van het metabolisme. Klinkt moeilijk, maar komt er gewoon op neer dat je door minder of geen koolhydraten te eten in ketose gaat en sneller afvalt.

Allemaal goed en wel… Maar ik snak zo naar een stukje vis! Of een beetje kip!
De dokter zei wel dat ik binnenkort aan fase 2A mag beginnen (dan mag ik één maaltijd van Pronokal vervangen door – jawel! – een lekker stukje vis of vlees), maar ik wil niet binnenkort, ik wil NU. Met de vriendinnen hebben we ook afgesproken om binnenkort een etentje te plannen, en ik zou dan zo graag à la carte bestellen in plaats van de ‘lastige klant’ te zijn. En dan zeggen mijn vriendinnen ‘1 cheatmeal mag!’… Maar zo werkt dat niet, girls.

Als ik het moeilijk heb, dwalen mijn gedachten automatisch af naar het menu op mijn trouw. Nico en ik willen dat onze gasten de hele avond dansen en plezier maken, en daarom maken we er geen saai zittend diner van. We gaan voor fingerfood! En dan vooral voor streetfood, lekker casual. Na middernacht delen we ook puntzakjes friet en bakjes noedels uit, om voor een extra ‘fondke’ te zorgen. Mmm, noedels… Nee, stop, Britt! Nu even niet aan denken.

Gelukkig mag ik binnenkort een nieuwe lading PronoKalproducten bestellen en eens wat nieuwe smaken uitproberen. De perfecte afleiding! Het vruchtendrankje met watermeloen en de aardbei-yoghurtrepen bestel ik so-wie-so opnieuw, want die zijn écht heerlijk. Weet je wat ook heerlijk is? EEN STUKJE VIS. Fase 2A, I’m coming for you!